بررسي زنجيره سني ارتقاء اعضاء هيأت علمي به كمك پويا‌شناسي سيستم‌ها با تمركز بر سياست‌هاي ارتقا (مورد مطالعه: دانشگاه فردوسي مشهد)

Aging chain simulation of faculty members’ promotion using system dynamics (Case Study: Ferdowsi University of Mashhad)

توجه به برنامه‌ريزي نيروي انساني در سازمان‌ها بدون شك به پايداري و رقابت‌پذيري آن‌ها كمك بسياري مي‌كند. همچنين درنظر گرفتن زنجيره سني و عوامل مختلف نيز مي‌تواند در تدوين اين برنامه كمك شاياني نمايد. از طرفي يكي از مهم‌ترين بخش هاي نظام علم و فناوري در هر كشوري دانشگاه هاي آن كشور مي‌باشد و طبعاً كارآمدي ساختار دانشگاه ها ارتباط مستقيم و تنگاتنگي با تحقق اهداف نظام علم و فناوري هر كشور دارد. در دانشگاه ها نيز جهت‌دهي فعاليت هاي علمي دانشگاه بر اساس روندي است كه توسط اساتيد دانشگاه دنبال مي‌شود و يكي از موارد مهمي كه تاثير بسيار زيادي بر اين روند دارد برنامه‌ريزي جذب و ارتقاي اعضاي هيات علمي دانشگاه ها است. اين در حالي است كه عوامل مختلف و پيچيده اي بر اين روند تاثير مي‌گذارد كه باعث ايجاد روابط غيرخطي مي‌شود. يكي از ابزارهاي مناسب جهت شناخت اين‌گونه محيط هاي پويا، استفاده از پويايي‌شناسي سيستم‌ها مي‌باشد. در مقاله حاضر تلاش شده با استفاده از اين ابزار وضعيت جذب و ارتقاء اعضاي هيات علمي دانشگاه فردوسي مشهد مدل‌سازي شود. لذا با توجه به وضعيت موجود هيات علمي دانشگاه فرضيه پوياي تحقيق تدوين و بر اساس آن مدل مفهومي ارتقاء ارائه شد و به منظور پيدا كردن روابط علت و معلولي و حلقه هاي حاكم بر مدل از نظر خبرگان استفاده و نمودار انباشت و جريان ترسيم و فرموله شد. در پايان با استفاده از داده هاي موجود دانشگاه به‌وسيله نرم‌افزار ونسيم، رفتار آينده سيستم شبيه‌سازي و مدل اعتبارسنجي شد. رفتارهاي شناسايي‌شده با سياست‌هاي فعلي حاكي از رفتار جهش و افول براي مراتب مربي تا دانشياري و S شكل براي مرتبه استادي مي‌باشد.