امكان سنجي توسعه كشت كينوا با منابع آب شور در ايران

با توجه به كاهش كيفيت و كميت منابع آب كشاورزي، نياز است گياهاني در الگوي كاشت و در سبد خانوارهاي ايراني قرار گيرند كه به تنش شوري متحمل بوده و مصرف آبي پاييني داشته باشند. كينوا يك گياه شورزيست اختياري بوده كه مي¬تواند يك گياه اميد بخش براي تامين كالري مورد نياز مردم از اراضي كم بازده و شور باشد. آزمايشات انجام شده در شرايط شور نشان داد كه سبز گياه به دما حساس نبوده ولي به شوري بالاي آب dS/m 8 حساس مي¬باشد، بعد از اين مرحله كينوا قادر است تا شوري dS/m 20 عملكرد اقتصادي توليد نمايد. حساسترين دوره به دماي بالا و پايين دوره پرشدن دانه است. در تاريخ كاشت مناسب با شوري آب dS/m 14عملكرد 4/2 تن در هكتار دانه با ميزان ازت 9/2 درصد در شرايط اقليمي خشك يزد بدست آمد. بر اساس نقشه شوري اراضي شور كشور عمدتا در مناطق معتدل و خشك قرار گرفته¬اند كه داراي زمستان خنك و معتدل مي¬باشند. در اقليم با زمستان معتدل كشت بصورت پاييزه و در اقليم با زمستان خنك امكان كشت در شهريور و اسفند وجود دارد. در اقليم نيمه خشك و زمستان خنك ارقام ديررس امكان كشت پاييزه بصورت ديم و يا آبياري تكميلي با آب شور دارند. به منظور توسعه كشت اين گياه حمايت دولت و تامين زير ساخت¬هاي توسعه¬اي ضروري مي¬باشد.