بررسي تأثيرويوپرايمينگ و هيدروپرايمينگ بذر بر عملكرد دانه سويا در شرايط تنش خشكي

پرايمينگ بذر يك روش فيزيولوژيكي است كه در شرايط محيطي تنش زا از طريق توليد گياهچه هاي سالم و قوي منجر به افزايش عملكرد مي¬شود. به منظوربررسي تأثير ويوپرايمينگ و هيدروپرايمينگ بر عملكرد دانه سويا رقم D.P.X در شرايط تنش خشكي، آزمايشي به صورت اسپليت¬پلات و در قالب طرح بلوك كامل تصادفي با 4 تكرار درسال 1394در مزرعه¬ي دانشگاه صنعتي شاهرود به اجرا در آمد. تيمارهاي آزمايش شامل تنش خشكي در سه سطح ( 7، 10و 14 روز دور آبياري) به عنوان عامل اصلي و پرايمينگ در سه سطح (عدم پرايمينگ، ويوپرايمينگ وهيدروپرايمينگ) به عنوان عامل فرعي لحاظ شدند. نتايج نشان داد اثر متقابل تنش خشكي و پرايمينگ بذر بر عملكرد دانه معني¬دار بود و تيمار پرايمينگ عملكرد دانه را در شرايط تنش خشكي افزايش داد به طوري كه در شرايط 14 روز دور آبياري تيمار ويوپرايمينگ 33/52 درصد عملكرد را نسبت به گياهان حاصل از عدم پرايم بذر افزايش داد و در تمام سطوح تنش بهترين تيمار بود اما از نطر آماري اختلاف معني¬داري با تيمار هيدروپرايمينگ نداشت. بطور كلي روش¬هاي پرايمينگ بذر مورد استفاده در اين آزمايش باعث افزايش عملكرد دانه در شرايط تنش خشكي شدند.