تأثير خاموشي ژن RON1 در Arabidopsis thaliana بر خصوصيات مورفولوژيك ريشه در واكنش به آبسزيك اسيد (ABA) و تنش اسمزي در شرايط آزمايشگاهي

تغيير در ميزان بيان بسياري از ژن¬هاي گياهي بر واكنش گياه به استرس هاي محيطي موثر است. ژن FRY1/RON1 از جمله ژن¬هاي واكنش¬گر به تنش¬هاي محيطي مي¬باشد و به عنوان يك تنظيم كننده¬ي سيگنالينگ تنش¬هاي غير زنده عمل مي-كند. ژن RON1 داراي دو فعاليت آنزيمي اينوزيتول پلي فسفات-1- فسفاتاز و3-2-5 بي فسفات نوكلئوتيداز بوده و داراي فعاليت اختصاصي بر خصوصيات مرفولوژيكي ريشه ميباشد. . ازجمله اين ژنها RON1 است كه داراي عملكرد ويژه اي برتشكيل ريشه جانبي است. RON1 توسعه ريشه جانبي را از طريق فعاليت بر آدنوزين 3 و 5 بيوفسفات (PAP) تنظيم مي¬كند. اغلب جهش¬هاي موجود در اين ژن مانند جهش fry1-1 درگياه آرابيدوپسيس سبب تغيير واكنش گياهان موتانت به تنش محيطي شده است. دراين پژوهش به منظور مطالعه تأثير جهش ron1-1 در ژن RON1 در واكنش به ABA و تنش اسمزي القائي توسط مانيتول و NACl، برخي خصوصيات مورفولوژيكي ريشه بررسي شد. اين صفات در ژنوتيپ موتانتron1-1 در واكنش به شرايط تنش در ژنوتيپ هاي موتانت و مادري داري تفاوت معني داري بودند و با افزايش غلظت ABA و اسموليت¬ها مقادير صفات فوق در هر دو ژنوتيپ كاهش مي¬يابد، در حاليكه كه مقدار كاهش طول ريشه و تعداد ريشه¬جانبي در ژنوتيپ موتانت بسيار بيشتر از ژنوتيپ مادري مي¬باشد. بنابراين جهش در ژنRON1 باعث تجمعPAP در سلول¬هاي گياهان موتانت شده كه اين تجمع باعث كاهش عملكرد ژن شده و موجب كاهش تعداد ريشه جانبي ، طول ريشه در گياهچه¬هاي موتانت ron1-1در شرايط نرمال و تنش شده است.