مكان¬يابي ژن(هاي) كنترل كننده ارتفاع بوته و طول سنبله درگندم نان تحت شرايط ديم و آبياري تكميلي

خشكي از پديده¬هاي اقليمي رايج در طبيعت و مهمترين تنش محيطي در سطح جهان مي¬باشد كه رشد گياهان را محدود مي-كند. براي شناسايي مكان¬هاي ژني كنترل كننده صفات مرتبط با تحمل به خشكي در گندم نان، 142 لاين اينبرد نوتركيب حاصل از تلاقي رقم آذر2 و 87Zhong 291، در شرايط ديم و آبياري تكميلي مورد بررسي و صفات ارتفاع بوته و طول سنبله اندازه¬گيري شد. بر اساس توزيع فنوتيپي، براي هر دو صفت تفكيك متجاوز مشاهده گرديد. چند شكلي والدين با استفاده از نشانگر¬هاي SSR و ISSR ارزيابي و 24 نشانگر SSR و 16 نشانگر ISSR چند شكل بين والدين براي غربال جمعيت استفاده شد. تجزيه پيوستگي40 نشانگر چند شكل را به نقشه قبلي جمعيت مشتمل بر 45 نشانگر SSR و AFLP منتسب كرد. بر اساس مكان¬يابي فاصله¬اي مركب دوازده QTL براي دو صفت مذكور تحت شرايط تنش خشكي و آبياري تكميلي مكان¬يابي شد. براي ارتفاع بوته 1 و 4 QTL در شرايط ديم و آبياري تكميلي و براي طول سنبله پنج QTL در شرايط ديم و دو QTL در شرايط آبياري تكميلي شناسايي گرديد. در اين مطالعه تعدادي QTL براي دو صفت مذكور، مشترك بود كه اين امر پيوسته بودن QTL¬ها يا اثرات پليوتروپيكي بين QTL¬ها را نشان مي¬دهد.