اثر كود مرغي و محلول‌پاشي عناصر ريزمغذي بر درصد نيتروژن، فسفر،پتاسيم و عملكرد پروتئين دانه گندم (Triticum aestivum L.)

مصرف بي‌رويه كودهاي شيميايي سبب عدم توازن عناصر غذايي بويژه كم‌مصرف‌ها در خاك شده و منجر به كاهش جذب عناصر آهن، روي و منگنز توسط گياه شده است. به علاوه شرايط آهكي و قليايي خاك‌هاي آذربايجان‌ شرقي از عوامل محدود كننده جذب كم‌مصرف‌ها مي‌باشد. بدين منظور جهت بررسي اثرات عناصر ريزمغذي و كود آلي مرغي بر خصوصيات گندم، آزمايشي به صورت طرح بلوك‌هاي كامل تصادفي با 12 تيمار و 3 تكرار در دانشكده كشاورزي دانشگاه مراغه در سال زراعي 1393 اجرا شد. تيمارها شامل عناصر كم‌مصرف سولفات آهن، سولفات روي، سولفات منگنز، سولفات آهن+ سولفات روي، سولفات آهن+ سولفات منگنز، سولفات روي+ سولفات منگنز، كود مرغي، كود آلي مرغي+ سولفات آهن، كود مرغي+ سولفات روي، كود مرغي+ سولفات منگنز و كود مرغي+ سولفات آهن+ سولفات روي+ سولفات منگنز به همراه شاهد بود. نتايج نشان داد كاربرد تلفيقي عناصر كم‌مصرف و كود آلي سبب افزايش درصد نيتروژن و محتواي پروتئين دانه گرديد. كاربرد تلفيقي كم‌مصرف‌ها و كود مرغي، عملكرد پروتئين، درصد پروتئين و درصد پتاسيم را به ترتيب 24/54، 38/6 و 86/41 درصد نسبت به شاهد افزايش داد. بيشترين درصد فسفر دانه نيز با كاربرد سولفات آهن و بعد از آن با كاربرد همزمان سولفات آهن و كود مرغي مشاهده شد.