اثر سيليس و پتاسيم در دو آرايش كاشت بر صفات رشدي و عملكرد شلتوك برنج رقم طارم هاشمي

هدف از اين تحقيق بررسي اثر مقادير سيليس و پتاسيم در دو آرايش كاشت بر مؤلفه‌هاي خوابيدگي و عملكرد برنج بود. آزمايشي به‌صورت كرت‌هاي دوبار خرد شده و در قالب طرح پايه بلوك‌هاي كامل تصادفي با چهار تكرار در مزرعه تحقيقاتي واقع در شهرستان بابل در سال 1391 اجرا شد. مقادير سيليس در سه سطح 0، 250 و 500 كيلوگرم در هكتار به‌عنوان عامل اصلي و مقادير پتاسيم در سه سطح 0، 5/72 و 145 كيلوگرم در هكتار پتاسيم خالص به‌عنوان عامل فرعي و دو آرايش كاشت مربعي 10×10 و 20×20 سانتي‌متر به‌عنوان عامل فرعي - فرعي بودند. نتايج نشان داد كه بيش‌ترين ارتفاع گياه، طول خوشه، طول ميانگره 4 و طول برگ پرچم براي تيمار عدم مصرف سيليس و پتاسيم مشاهده شد. هم‌چنين، بالاترين گشتاور خمشي ميانگره 4 براي تيمار شاهد سيليس و پتاسيم به‌دست آمد. حداكثر عملكرد شلتوك (6/624 كيلوگرم در هكتار) به‌دليل افزايش طول خوشه و تعداد پنجه در كپه با مصرف 500 كيلوگرم سيليس در هكتار توليد شد. بيش‌ترين طول برگ پرچم و شاخص برداشت (59/37 درصد) در آرايش كاشت مربعي 10×10 سانتي‌متر مشاهده شد. ولي حداكثر ارتفاع گياه و تعداد كل پنجه در كپه در آرايش كاشت مربعي 20×20 سانتي‌متر حاصل شد. بنابراين، مصرف 500 كيلوگرم سيليس و 145 كيلوگرم پتاسيم در هكتار به‌علت كاهش خوابيدگي و افزايش عملكرد به‌عنوان مقادير كودي مناسب بودند.