تاثير لوسين بر رشد و توليد والرنيك اسيد در ريشه¬هاي موئين سنبل‌‌الطيب

گياه دارويي سنبل¬الطيب به¬دليل داشتن اثرات آرامبخش، ضد تشنج و ضد اضطراب از اهميت بالايي در صنايع دارويي برخوردار است. كشت درون‌شيشه‌اي ريشه¬هاي موئين مي¬تواند به عنوان يك روش بيوتكنولوژيكي جايگزين مناسب براي توليد متابوليت¬هاي ثانويه¬ي گياهي مورد استفاده قرار گيرد. در اين تحقيق تاثير غلظت‌هاي مختلف ال-لوسين بر كشت‌هاي ريشه موئين تراريخته سنبل‌الطيب مورد بررسي قرار گرفت. براي اين منظور، ريشه‌هاي موئين با غلظت‌هاي صفر (شاهد)، 1 و 2 ميلي¬مولار ال-لوسين تيمار شده و در زمان‌هاي مختلف، رشد (وزن خشك) ريشه‌ها، فعاليت آنزيم¬هاي كاتالاز، پراكسيداز و سوپراكسيد ديسموتاز، ميزان پراكسيد هيدروژن و والرنيك اسيد در آن¬ها مورد اندازه‌گيري قرار گرفت. نتايج نشان داد كه تيمار ريشه‌ها با ال-لوسين باعث كاهش رشد ريشه‌ها شده است. ميزان كاهش رشد در تيمار دو ميلي‌مولار ال-لوسين بيشتر از تيمار يك ميلي¬مولار آن بود. درحالي‌كه تيمار 1 ميلي¬مولار ال-لوسين سبب افزايش معني¬دار ميزان والرنيك اسيد در ريشه‌هاي موئين نسبت به تيمار شاهد گرديد. فعاليت آنزيم‌هاي كاتالاز و پراكسيداز با اعمال تيمار لوسين 1 و 2 ميلي¬مولار نسبت به شاهد افزايش، ولي فعاليت آنزيم سوپراكسيد ديسموتاز كاهش نشان داد. مقدار پراكسيد هيدروژن در دوره¬هاي زماني 4 روز بيشتر از دوره¬هاي زماني 12، 24 و 48 ساعت بود.