هويت يابي شخصيت عرفاني شيخ بابا روشن وتأثير آن در انديشه عارفان شمالغرب ايران ازمنظر مطالعات تاريخي و باستان شناختي

روشن امير به اصطلاح اهالي محل (بابا روشن) يكي از مهمترين و با نفوذ ترين عارفان قرن6 ه.ق محسوب مي شود. اين شخصيت مذهبي و برجسته در طول دوران حيات خود مسلك صوفي گري و تصوف را در پيش گرفت. با اشاره برخي منابع مهم تاريخي وي پدر شيخ زاهد معرفي مي شود، شيخ با داشتن نقش محوري و تأثيرگذاري در ميان عارفان مشهور هم دوره خود و تبديل به شخصيت فرا منطقه اي اهميت بسياري پيدا كرد و علاوه برآن نوادگان و احفاد خود را نيز در حلقه تصوف گرد آورد، از جمله مهمترين آن شيخ زاهدگيلاني، استاد شيخ صفي الدين اردبيلي رهبر طريقت صفويه را مي توان نام برد. اين عارف و محل آرامگاه وي از منظر هويت يابي، مطالعات تاريخي و باستان شناختي مورد بررسي قرار نگرفته و تاكنون ناشناخته و مغفول مانده است. بنا به بررسي هاي ميداني و تحقيقات صورت گرفته مقبره ايشان هم اكنون در نزديكي روستاي خشه حيران، شهرستان نمين از استان اردبيل قراردارد. براساس اشاره معدودي از منابع تاريخي و مطالعات باستان شناختي انجام شده دراين اثر، ساختار مقبره از بناهاي قرون مياني اسلامي شناخته مي شود. بنابراين تحقيق پيش رو براي اولين بار از رويكرد تحليلي و توصيفي به آن پرداخته است.