نقش خانواده درايجاد اعتماداجتماعي بارويكرد به آموزه هاي نهج البلاغه

خانواده كوچكترين واحد اجتماعي و در عين حال بزرگترين و تاثيرگذارترين واحد تربيتي به شمار مي آيد ، به گونه اي كه اين نهاد مي تواند منشأ تحولات عظيم فردي و اجتماعي و رشد ارزشهاي انساني در ميان اعضاي آن باشد . اين واحد به ظاهر كوچك اجتماعي خشت بناي جامعه و كانون صميمانه ترين روابط ميان افراد و مهمترين و قوي ترين عامل اجتماعي كردن كودكان تلقي مي شود كه قادر است اعتماد اوليه را در افراد ايجاد و آن را به ساير سطوح ، گروه ها و نهادهاي جامعه گسترش دهد و بسياري از مسايل و مفاهيم مرتبط با اعتماد اجتماعي را به كودكان منتقل نمايد . هدف از اين مقاله بررسي نقش و تاثير خانواده بر اعتماد اجتماعي ازديدگاه حضرت علي (عليه السلام) در نهج البلاغه است . براي وصول به اين مقصود از روش هاي تحقيق كيفي مانند تحليل محتوي استفاده شده است . يافته هاي تحقيق نشان مي دهد ،خانواده به عنوان يك نهاد اجتماعي و پيوند دهنده ي افراد درصورت دارا بودن كاركرد واقعي، تعهد ، معنويت وداشتن ويژگي هايي هم چون نقش پذيري ، روابط مثبت ، سازگاري ، درك متقابل و... مي تواند در ايجاد و تقويت اعتماد اجتماعي موثر باشد .