نقش آموزه هاي ديني در ارتقاي سلامت روان

دين و مذهب يكي از اساسي ترين و مهم ترين نهادهايي است كه جامعه بشري به خود ديده و مفاهيم خويشتنداري، سلامت معنوي و نگرش ديني كه از مهم ترين مؤلفه هاي ديني هستند، در تربيت ديني، اجتماعي و فردي از اهميت بسيار بالايي برخوردارند. امروزه به سبب دارا نبودن عامل بازدارنده درونى، اخلاق و معنويت فرو كاسته و موجب شده است آدمى گرفتار تعارض و تحيّر روزافزون شود كه پيامد آن بروز فزاينده نابهنجاري‌هاى خُلقى، اختلالات عصبى و بيماري‌هاى روانى در افراد و جامعه است. در اين شرايط، شناخت بهداشت روانى به‌عنوان مجموعه برنامه‌ريزي‌هايى كه موجب پيشگيرى، درمان و حفظ و ارتقاى سلامت روانى مي‌شود، اهميت پيدا مي‌نمايد. در همين راستا، يكي از مهم‌ترين مسائل دين اسلام، توجه به بهداشت و سلامت روان است. در ديدگاه ديني آسيب‌شناسي بهداشت رواني و اثرات ويران‌كننده آشفتگي‌ و ناآرامي در روان آدمي و نيز اصول درماني آن به گونه‌هاي مختلفي بيان شده است. از نگاه آموزه‌هاي ديني؛ نوع نگرش و باورهاي آدمي درباره زندگي و محيط پيرامون خود و نيز تعهدات ارزشي و ويژگي‌هاي زندگي فردي و اجتماعي انسان، در بهره‌مندي از سلامت رواني مطلوب بسيار اثر گذارند. بنابراين هدف از انجام اين تحقيق، بررسي نقش آموزه هاي ديني بر ارتقاي سلامت رواني افراد با استفاده از روش توصيفي-كتابخانه اي و مقالات معتبر علمي و پژوهشي بوده است. نتايج يافته هاي تحقيق بيانگر آن است كه، عوامل فراوان و متعددي مي توانند در بهداشت و سلامت روان مؤثر باشند، اما آن چه بايد به آن اذعان كرد اين است كه آموزه هاي اسلامي، تمام آن چه براي رشد، سلامت و كمال انساني لازم است را در بردارد.