پيش بيني كيفيت زندگي بر پايه هوش معنوي، اميدواري و تاب آوري در معلولان ضايعه نخاعي شهر يزد

معلوليت به عنوان يك پديده ناخوشايند مـي تواند رونـد زنـدگي فـردي و اجتمـاعي فـرد معلـول و وابستگان وي را دستخوش مشـكلات جـدي نمايـد معلولين جسمى-حركتى براى انجام كارهاى روزمرة خود نياز به وسايل توانبخشى، توانبخشى و حتى محيطهاى ويژه دارند بنابراين معلوليت تاثيرات مخرب بر روي كيفيت زندگي افراد معلول دارد و بررسي عوامل موثر بر ارتقاء كيفيت زندگي اين بيماران اهميت ويژه اي دارد. در همين راستا اين پژوهش با هدف بررسي پيش بيني كيفيت زندگي بر پايه هوش معنوي، اميدواري و تاب آوري در معلولان ضايعه نخاعي شهر يزد انجام شده است طرح پژوهش از نوع مطالعات توصيفي – همبستگي بود. جامعه آماري اين پژوهش شامل كليه معلولان ضايعه نخاعي در شهر يزد در سال 96 و نمونه پژوهش نيز شامل 189 نفر(بر اساس جدول اعداد تصادفي كرجسي و مورگان) از معلولان هستند كه به شيوه نمونه گيري دردسترس انتخاب شدند. در اين پژوهش براي سنجش از آزمون هوش معنوي عبداله زاده(1387)، پرسشنامه كيفيت زندگي sf-36 ، مقياس تاب آوري بزرگسالان (ARS) و پرسشنامه اميدواري ميلر استفاده شد. تجزيه و تحليل داده ها بر حسب روش همبستگي و تحليل رگرسيون انجام شد. تحليل همبستگي نشان داد كه بين كيفيت زندگي با هوش معنوي، اميدواري و تاب آوري در معلولان ضايعه نخاعي شهر يزد رابطه معناداري وجود دارد. همچنين نتايج تحليل رگرسيون نشان داد كه كيفيت زندگي بر پايه هوش معنوي، اميدواري و تاب آوري در معلولان ضايعه نخاعي شهر يزد قابل پيش بيني است.