تحليلي بر رابطه ميزان سرمايه فرهنگي با سبك زندگي (مطالعه موردي زنان سرپرست خانوار شهر نجف آباد)

مساله رابطه بين سبك زندگي و سرمايه فرهنگي محور اصلي مباحثي است كه امروزه در جامعه شناسي فرهنگ و مطالعات فرهنگي مطرح است. هدف تحقيق حاضر بررسي رابطه بين سرمايه فرهنگي با سبك زندگي است.مطالعه حاضر، پژوهشي مقطعي و كاربردي است كه با روش پيمايش ميان زنان سرپرست خانوار شهرستان نجف اباد در سال 1395 انجام شده است. جهت تعيين حجم نمونه‌ي مورد نظر از روش نمونه گيري در دسترس استفاده شده و 100نفر از زنان سرپرست خانوار نمونه، مورد مطالعه قرار گرفتند. داده‌ها با استفاده از ابزار پرسشنامه جمع‌آوري شده و به كمك نرم‌افزارهايSPSS و مورد تحليل قرارگرفته است.يافته‌هاي تحقيق بيانگر اين است ميزان سرمايه فرهنگي، اطلاعات آگاهي، مشاركت اجتماعي و اعتماد اجتماعي با ميزان سبك زندگي رابطه معني‌دارو مسقيم وجود دارد. بدين معني است كه هرچه ميزان هريك از متغيرهاي مستقل افزايش پيدا كند، ميزان سبك زندگي نيزافزايش پيدا مي‌كند. از طرفي بين ذوق و هنر با سبك زندگي رابطه معني داري وجود ندارد و اين فرضيه تاييد نمي‎گردد. همچنين ميانگين ميزان سرمايه فرهنگي و سبك زندگي در بين زنان سرپرست خانوار متوسط رو به پايين است.