بررسي دشت كرند (به عنوان ميراث طبيعي) بازمانده درياچه‌اي از دوران چهارم زمين‌شناسي در غرب ايران

دوران چهارم از مهمترين دوران هاي شكل ساز زمين محسوب مي شود. دليل اهميت اين دوران عموماً به سبب وقوع تغييرات اقليمي در دو فاز سرد و گرم بر روي زمين است. تغييرات اقليمي بر حسب عرض جغرافيايي، ارتفاع محل، جهت كشيدگي ناهمواريها، دوري و نزديكي به درياهاي آزاد و منابع تامين كننده رطوبت، اثرات متفاوتي برجايي گذاشته است. شواهد تغييرات و تحولات اقليمي دوران چهارم (كواترنري) در سرزمين ايران شامل يخچال‌هاي كوهستاني، درياچه هاي پلوويال، پادگانه هاي آبرفتي، مورن هاي برجاي مانده و اشكال تيپيك سيركي هستند. با استفاده از داده هاي اقليمي و مدل رقومي ارتفاع نقشه هاي اقليمي حوضه درياچه مربوطه طي دوران چهارم و حال حاضر تهيه و وسعت درياچه واقع در دشت كرند (68/18 كيلومتر مربع) و ميزان آب موجود در آن (بالغ بر 125 ميليون متر مكعب) برآورد شد. مهمترين منبع تغذيه درياچه بارش هاي منطقه، آبهاي زيرزميني و آبهاي سطحي مانند رودخانه كرند بوده اند و علت تحليل درياچه پلوويال كرند نيز ته نشيني رسوبات با ضخامت زياد در كف درياچه و بالا رفتن دما تعيين گرديد.