تأثير جنگ جهاني اول بر امنيت غذايي جامعه ايراني مطالعه موردي: بحران نان

اگرچه الگوي اسلامي ـ ايراني پيشرفت به طور طبيعي به دوراني از تاريخ نظر دارد كه مسلمانان به طور عام و ايرانيان به طور خاص منشأ تمدني درخشان بودند با اين حال براي اجتناب از وقايعي كه حركت به سمت پيشرفت را منحرف مي‌كنند بايد دوران‌هاي سخت تاريخ را نيز در نظر داشت. دوران جنگ جهاني اول يكي از همين زمان‌هاست كه بحراني بين‌المللي تمام نقاط جهان تأثيراتي برجا نهاد. جنگ نه تنها كشورهاي آغازگر را در آتش خود سوزاند بلكه سبب ايجاد بحران در ابعاد گوناگون در سراسر جهان شد. يكي از بحران‌هاي اجتماعي جهاني ناشي از جنگ كه معيشت مردم را درگير كرد، كمبود موادّ غذايي به ويژه غلات بود كه جامعه ايران نيز به آن مبتلا گشت. كمبود و گراني غلاتي چون گندم و جو (غذاي اصلي آن زمان ايرانيان) سبب شد بحران نان در طيّ جنگ جهاني اول در ايران شكل بگيرد و در نهايت به قحطي و مرگ و مير بسياري از ايرانيان بيانجامد. به جز جنگ، عوامل ديگري نيز در گسترش ابعاد بحران نان در ايران اثر داشت. به نظر مي‌رسد دولت‌هاي آن زمان با رويكرد بهتري مي‌توانستند تأثيرات اين بحران را كاهش دهند. در واقع در آن دوران، يك مسئله اجتماعي بدليل عوامل غيراجتماعي ابعاد سياسي، اقتصادي و اجتماعي وسيعي يافت و امنيت غذايي مردم را تحت‌الشعاع خود قرار داد. بررسي چگونگي بحران نان در ايران در طيّ جنگ جهاني اول، شناخت عوامل و اثرات اجتماعي آن موضوع پژوهش حاضر مي باشد.