توسعه دريا محور با محوريت حمل‌ونقل دريايي راهكاري براي دست يابي به اقتصادي پايدار

از سده شانزده با آغاز انقلاب دريانوردي تاكنون، كرانه‌هاي دريايي به گرانيگاه تمدن بشري تبديل شده‌اند. توسعه سواحل ايران در درياي خزر، درياي عمان و خليج‌فارس مي‌تواند به قابليت جابه‌جايي حدود 160 ميليون تن بار در افق 10 ساله بينجامد و خدمات مؤثري را براي صاحبان كالا و مشتريان فراهم مي‌آورند. در حال حاضر حدود 95 درصد واردات و 85 درصد صادرات كشور از طريق بنادر صورت مي‌گيرد؛ بنابراين با توجه به حجم گسترده صادرات و واردات كالا، توسعه حمل‌ونقل دريايي كشور به عنوان راهكاري براي توسعه دريا محور و گذر از اقتصاد متكي به نفت به اقتصاد پايدار امري الزامي است. هدف اين مقاله برسي قابليت‌هاي بالقوه جايگاه حمل‌ونقل دريايي در تسريع فرايند توسعه دريا محور مي‌باشد به‌منظور دستيابي به اين هدف در ابتدا سير تحول و جايگاه حمل نقل دريايي در توسعه درياي محور در دنيا بررسي شده و سپس مزاياي توسعه جايگاه حمل‌ونقل دريايي در راستاي بهره‌مندي از فرصت‌ها به ويژه مزيتهاي ترانزيتي بنادر تجزيه و تحليل شده است؛ و در نهايت موانع توسعه دريا محور بررسي شده و راهكارهاي اجرايي جهت بهره‌مندي از اين مهم پيشنهاد خواهد شد.