مديريت راهبردي پيشرفت اسلامي ــ ايراني

در راستاي بازخواني حيث قرآن‌شناخت مديريت تحول، مديريت پيشرفت به معناي بالفعل‌سازي توانايي‌هاي بالقوۀ پيشرفت است. تمام پديده‌هاي موجود در هستي، استعداد و قابليت پيشرفت را در وجود خود دارند و شناخت درست و كامل آن‌ها شرط لازم براي مديريت و پيشرفت آن‌هاست. شناخت كامل به معناي شناخت درست قوانين حاكم بر تغيير و رشد و تكامل و پيشرفت آن پديده است. مديريت پيشرفت انسان، سازمان و جامعه مستلزم شناخت درست و كامل قواعد حاكم بر پيشرفت آن‌هاست. مديريت راهبردي، مديريت در محيط راهبردي است و محيط راهبردي، محيطي است كه در آن بازيگران اهداف و نقش‌هاي معارض دارند. در اين راستا: 1. پيشرفت يك فرآيند است و به اين منظور بايستي نقشۀ راه آن ترسيم گردد و مديريت پيشرفت، مديريت تحقق اين نقشۀ راه است. مديريت راهبردي پيشرفت نيز، مديريت تحقق نقشۀ راه مطلوب با وجود نقشه‌هاي راه رقيب و معارض است. به اين ترتيب، الگوي اسلامي ــ ايراني پيشرفت مي‌تواند نقشۀ راه پيشرفت يا نقشۀ هدف پيشرفت باشد؛ 2. ترسيم الگوي اسلامي ــ ايراني پيشرفت به عنوان نقشۀ هدف آرماني يا چشم‌انداز بلندمدت (صدسال)، مقدم بر ترسيم الگوي اسلامي ــ ايراني پيشرفت به عنوان نقشۀ راه يا نقشۀ مهندسي فرهنگي (اسلامي ــ ايراني) كشور است. الگوهاي توسعه در سطح فرد، گروه و سازمان نظام‌هاي تخصصي (كشور، منطقه و جهان) بر اساس فرهنگ و ارزش‌هاي غيرالهي (نقشه‌هاي هدف و نقشه‌هاي راه) ترسيم شده و با مديريت راهبردي در حال تحقق مي‌باشند. ايدۀ پيشنهادي در اين مقاله ترسيم الگوي اسلامي ــ ايراني پيشرفت و مديريت راهبردي تحقق آن است كه با توجه به داشتن اين الگو، پيشرفت امكان‌پذير مي‌شود.