توسعه اقتصادي در اقتصاد مقاومتي بر اساس الگوي اسلامي

اقتصاد مقاومتي، اصطلاحي است كه در چند سال اخير در ادبيات اقتصادي كشور رايج شده است و صاحب‌نظران در ابعاد گوناگون شناختي، رفتاري، اجرايي و از ديدگاه‌هاي اقتصادي، فرهنگي، سياسي و اجتماعي به اين مهم پرداخته‌اند. يكي از مباحث مهم توسعۀ اقتصادي در بين صاحب‌نظران چگونگي طرح و تدوين و اجراي اقتصاد مقاومتي با بهره گيري از الگوها و پارادايم اسلامي است. در اين نوشتار، تحليلي كاربردي با الگوهايي برگرفته از سنت نبوي6 و سيره علوي7 بيان و بر اساس آن، مجاري و موانع توسعۀ اقتصادي در اقتصاد مقاومتي تحليل و تشريح شدهده است. از آن¬جايي كه ضرورت دارد در اقتصاد اسلامي از آموزه‌هاي ديني بهره جست، لاجرم بايد مباني توسعۀ اقتصادي از آيات و روايات استنباط شود. در اين نوشتار با نگاهي نو به موضوع توسعه از منظر قرآن، شاخص‌ها و مؤلفه‌هاي توسعه اقتصادي در اقتصاد مقاومتي تبيين گرديده است. با توجه به شرايط كشور، اهميت دارد اين مباني بر اساس وضعيت اقتصادي، اجتماعي، سياسي و فرهنگي كنوني تعريف شود تا بتوان بر اساس واقعيت موجود برنامه‌ريزي كرد. يافته‌ها حاكي از آن است كه شرايط اقتصادي فعلي را مي‌توان با مختصات شرايط اقتصادي صدر اسلام، تطبيق و شبيه‌سازي كرد. بنابراين در پياده‌سازي الگو مي‌توان كپي‌برداري كرد و متناسب با ويژگي‌هاي هر عصري به طراحي آن پرداخت. مباني ساختاريافته از اين روش دو مزيت اساسي دارد: يكي اين¬كه اين مباني به معرض تجربه و آزمون درآمده‌اند و ديگر نيازي به شيوۀ آزمون و خطا نيست و دوم آن¬كه، نتيجۀ آن قطعي است؛ زيرا برمبناي آموزه‌هاي الهي است و در اين آموزه‌ها، خطا وجود ندارد. بدين‌ترتيب مي‌توان به تحقق توسعۀ پايدار در اقتصاد مقاومتي اميدوار بود.