بررسي تطابق زماني خشك‌سالي هواشناسي و هيدرولوژيكي در دشت شهركرد

يكي از مهم‌ترين مشكلاتي كه بشر به‌خصوص در سال‌هاي اخير با آن مواجه شده است، بحران آب و وقوع خشك‌سالي است و به همين دليل بررسي وضعيت خشك‌سالي در مديريت بهينۀ منابع آب اهميت دارد. هدف از تحقيق حاضر بررسي ارتباط بين خشك‌سالي هواشناسي و هيدرولوژيكي در دشت شهركرد است. در اين پژوهش، دوره‌هاي متوالي خشك‌سالي هواشناسي و هيدرولوژيك با استفاده از سه شاخص بارش استاندارد (SPI)، رواناب استاندارد (SRI) و سطح آب زيرزميني استاندارد (SWI) در دشت شهركرد بررسي شد و تأخير زماني بين رخداد خشك‌سالي هواشناسي و هيدرولوژيك و به دنبال آن خشك‌سالي آب زيرزميني مشخص شد. براي اين منظور، شاخص استانداردشده بارش براي داده‌هاي بارش ايستگاه باران‌سنجي شهركرد، شاخص استاندار شده رواناب براي دادهاي رواناب ايستگاه خراجي و شاخص آب زيرزميني براي داده‌هاي سطح آب زيرزميني موجود در منطقه با طول دوره‌ي آماري 18 ساله (1394-1376) استفاده شد. نتايج نشان داد كه به‌طوركلي با افزايش مقياس زماني، همبستگي بين مقادير شاخص‌هاي SRI و SPI و تداوم دوره‌هاي ترسالي و خشك‌سالي افزايش‌يافته است. به‌طوركلي دوره‌هاي خشك‌سالي هيدرولوژيكي با تأخير زماني كمتر از 7 ماه به‌طور ميانگين نسبت به خشك‌سالي هواشناسي اتفاق مي‌افتد، و همچنين خشك‌سالي آب زيرزميني نسبت به خشك‌سالي هيدرولوژيك با تأخير زماني 9 ماه و نسبت به خشك‌سالي هواشناسي با تأخير زماني 3 ماه تا 18 ماه در بازه زماني 48 تا 3 ماه رخ مي¬دهد.