مشخصه هاي جنگل شناسي پايه هاي خشكيده بلوط ايراني در منطقه تل گاه بويراحمد

به منظور بررسي مشخصه هاي جنگل شناسي پايه هاي خشكيده بلوط ايراني، منطقه تل گاه واقع در شهرستان بويراحمد به عنوان يكي از كانون هاي خشكيدگي در استان كهگيلويه و بويراحمد، به عنوان منطقه مورد مطالعه انتخاب گرديد. درختان داراي علائم خشكيدگي بر اساس درصد خشكيدگي تاج و مشاهده وضعيت ظاهري به چهار طبقه شامل خشكيدگي كمتر از 25 درصد (شاداب)، خشكيدگي بين 25 تا 50 درصد (تقريبا شاداب)، خشكيدگي بين 50 تا 75 درصد (تقريبا خشك) و خشكيدگي بيشتر از 75 درصد (كاملا خشك) تقسيم شدند. با انجام جنگل گردشي و تشخيص درختان خشكيده بلوط ايراني، با استفاده از قطعات نمونه 10 آري و به مركزيت درخت خشكيده، مشخصه هاي جنگل شناسي اين پايه ها شامل قطر در ارتفاع برابر سينه، ارتفاع درخت، قطرهاي كوچك و بزرگ تاج، فرم رويشي، تعداد زادآوري قطعات نمونه، و همچنين وضعيت شادابي و كيفيت تنه به روش چشمي مورد اندازه گيري و برآورد قرار گرفتند. تجزيه و تحليل داده ها نشان داد كه بيشترين تعداد درختان خشكيده (92 /76) مربوط به فرم رويشي شاخه زاد بوده و در طبقه قطري متوسط (25-15 سانتي متري) پراكنش دارند. همچنين نتايج حاصل از تجزيه واريانس نشان داد كه پارامترهاي مختلف اندازه گيري شده مربوط به جنگل شناسي بر روي درصد خشكيدگي معني دار هستند. و درختان با خشكيدگي متوسط و زياد، قطر بزرگ و مساحت تاج كمتري نسبت به درختان با خشكيدگي كم دارند.