بررسي چالش هاي آبزي پروري در كوهستان زاگرس مركزي و ارائه راهكار برون رفت از آن

بسياري از مسائل زيربنايي به تدريج و به صورت مرتبط بايد با برنامه‌ريزي دقيق و كاربردي در كنار هم قرار گيرند تا بتوان با تكميل نيازمندي‌ها به توسعه پايدار آبزي‌پروري رسيد. از اين رو نمي توان انتظار داشت كه توسعه پايدارآبزي‌پروري تنها با سرمايه گذاري و ايجاد مزارع منفرد يا مجتمع هاي توليدي بزرگ آبز‌ي پروري پديدارگردد. نظر به ارتباط معنايي پرورش ماهي و عوامل زيستي نظير عوامل فيزيكي، شيميايي و محيط زيست؛ حفاظت از آن بدون تلاش هاي عوامل اجرايي و ذيمدخل و اقدام‌هاي پيشگيرانه ساده نبوده و با مخاطراتي همراه مي‌باشدكه در صورت عدم اتخاذ اين سياست‌ها، عوامل بيماري زا به راحتي وارد مزارع پرورش شده و ضمن آسيب جدي بر پيكره آبي منابع مرتبط، زيان هاي اقتصادي جبران ناپذيري را نيز تحميل مي نمايد. از اين رو با هدف ساماندهي در شيوه‌هاي ناپايدار در آبزي پروري و يا حذف آن دسته از انواع روش‌هاي بهره برداري مخرب و ناپايداري كه خود به عنوان عوامل تهديد به شمار مي‌آيند، تدوين دستور العمل آبزي پروري پايدار در زاگرس مركزي با اهداف زير به عنوان يكي از ابزارهاي مديريت در برنامه حفاظت توسعه پايدار زاگرس مركزي ضرورت پيدا كرد. o تلفيق حفاظت و بهره برداري پايدار از تنوع زيستي درمنطقه زاگرس مركزي o حذف عوامل مخرب و آلاينده بر روي بوم سازگان آبي با هدف حفاظت از تنوع زيستي o بهبود و يا اصلاح روش‌هاي بهره برداري ناپايدار موجود در راستاي كاهش اثرات مخرب