تخصيص بهينه منابع در شبكه‏هاي بي‏سيم با الگوريتم‏هاي توزيع شده

تخصيص منابع از مهمترين مسائل در شبكه‏هاي توزيع‏شده ‏مي‏باشد كه هم از نقطه نظر تئوري و مدل‏سازي در اين زمينه تحقيقات بسياري انجام شده و مورد توجه بوده است و هم به دليل گسترش و اهميت شبكه‏هاي كامپيوتري، جنبه‏هاي كاربردي بسياري دارد. بويژه تخصيص منابع در شبكه‏هاي بي‏سيم با كارايي بالا، با توجه به طبيعت پوياي اين شبكه‏ها مساله‏اي مورد توجه است و براي اين كار نياز به تشخيص و مديريت مناسب تداخل‏ها است. اين مساله زماني كه تعداد فرستندگان و گيرندگان افزايش ‏مي‏يابد، و مكان‏هاي قرارگيري آنها نيز تصادفي باشد اهميت بيشتري پيدا ‏مي‏كند. مد نظر ما الگوريتم‏هاي توزيع شده‏اي است كه بدون نياز به ردو بدل كردن اطلاعات زياد، جواب بهينه‏اي براي تخصيص منابع شبكه به درخواست‏هاي كاربران بدست آورد. در اين مقاله ابتدا به مبحث تئوري تخصيص منابع پرداخته شده و پس از آن نگاه كاربردي‏تر آن در شبكه‏هاي كامپيوتري موردتوجه قرار مي گيرد.