گونه شناسي ماهيت امور خيريه در شبكه هاي مجازي (با تأكيد بر پيام رسان تلگرام)

زمينه و هدف: سنت ديني و فرهنگي در كنار ابزار مدرنيته امكانات گسترده تري در براي كنش متقابل و در امتداد آن امور خيريه-رسان فراهم آورد است. هدف اين مطالعه درك چيستي و ماهيت جديد آن ها مي باشد. اين مطالعه نشان داده است كه كمك رساني نسبت به گذاشته، محتواي تازه اي را در حال تجربه كردن است. روش شناسي: تحليل محتواي كيفي به عنوان يكي از روش هاي رايج در پژوهش هاي علوم اجتماعي استفاده شده است. با اين روش در عين پيگيري و آشكارسازي معناي پنهان، سعي در استخراج و بررسي عميق داده ها داريم. شيوه نمونه گيري از داده ها براساس مطالب قيد شده در گروه هاي مختلف شبكه پيام رسان تلگرام و سايت موسسات خيريه رسان مي باشد. حجم نمونه براساس اشباع نظري جمع آوري شده است. يافته ها: براساس برساخت گرايي اجتماعي و در امتداد روش شناسي استقرايي، داده ها در دو بخش فردمحور و سمن ها در قالب حوزه ها، مفاهيم و سپس مقولات نظري دسته بندي شده اند. هشت مقوله اختصاصي براي كمك رساني فردمحور و بيست عنوان در زيرمجموعه سمن ها قابل شناسايي است. نتيجه گيري: مدرنيته در روند رشد تكويني خود ابزاري در اختيار كنش گران اجتماعي قرار داده است كه مفهوم خيريه را از محتواي گذشته جدا كرده و ماهيت جديدي به آن بخشيده است. فردمحوري، انسان گرايي، دين باوري، نيازسنجي خُرد، گمنامي و غيرشخصي شدن سمن ها عمده ترين جايگاهي است كه شبكه هاي مجازي در ميان افراد گسترش داده اند.