مقايسه فلسفه‌ هنر و دلالت هاي تربيتي آن در آموزش هنر از ديدگاه كروچه و علامه جعفري (ره)

هدف اين مطالعه مقايسه فلسفه هنر از ديدگاه كروچه و علامه جعفري(ره)، و تعيين دلالت هاي تربيتي آن در آموزش هنر مي باشد. روش اين پژوهش از نوع توصيفي ـ استنتاجي است كه گردآوري اطلاعات از طريق مطالعه اسناد و مدارك كتابخانه اي انجام گرفته است. يافته هاي اين پژوهش نشان مي دهد كه بين ديدگاه كروچه با علامه جعفري(ره) در زمينه فلسفه هنر تفاوت ها و شباهت هايي وجود دارد. از ديدگاه كروچه هنر شهود است و از طريق مكاشفه و شهود دريافت مي شود، شهود با بيان برابر بوده و بيان غير از ابلاغ است. در حالي كه از ديدگاه علامه جعفري(ره) هنر ابزاري است در خدمت حيات معقول. دلالت هاي تربيتي استخراج شده از ديدگاه كروچه عبارتند از: پرورش احساس و تخيل و پرورش قدرت خلاقيت در دانش آموزان جهت رسيدن به يك شهود موفق و اصول تربيتي مستخرج از ديدگاه علامه جعفري(ره ) شامل تعديل احساس هاي خام و تموج هاي وابسته به غرايز حيواني و اثبات خطا بودن محتويات غلط در مغز و روان انسان هاي مورد تربيت- تلقين و قابل پذيرش ساختن واقعيت ها، آرمان ها و ارزش هاي عالي انساني براي انسان مورد تربيت است.