علامه جعفري و معيار آزادي

علامه محمد تقي جعفري رضوان الله تعالي عليه از جمله نوگرايان ديني است كه در كشاكش مناقشات نيروهاي مذهبي و غير مذهبي در باره بافت آزادي در بين انقلاب مشروطه و انقلاب اسلامي به تاملات فلسفي مهمي پرداخته است. مهم ترين پرسشي كه او در اين باره دارد آن است كه آزادي از منظر ادله عقلي و درون نصي در برابر آنچه در غرب به آزادي مثبت و منفي بيان مي شود، چيست؟ و بر چه قلمروهايي دلالت دارد؟ او با تفاوت نهادن ميان سه مفهوم«رهايي»، «آزادي» و « اختيار» تلاش مي كند آزادي را « اختيار شايسته» تعريف نمايد و فضاهاي چنين تعريفي را در چند قلمرو آزادي عقيده، آزادي بيان تبيين نمايد. علاوه بر اين او كوشيده است تا محدوديت هاي نظري و عملي اين آزادي را بررسي و راهي به سوي تحقق آن در جامعه ديني فراهم آورد. در پايان اين مقاله مولف مي كوشد تا امكانات و مشكلات رويكرد علامه جعفري به آزادي گفته شده را مورد بررسي قرار دهد تا شايد براي اكنون ما به كار آيد.