پيش‌بيني اثربخشي معلمان براساس سطح نيازها و صلاحيت‌هاي حرفه‌اي در معلمان دوره ابتدايي شهرستان نوشهر

هدف پژوهش حاضر، پيش‌بيني اثربخشي معلمان براساس سطح نيازها و صلاحيت‌هاي حرفه‌اي در معلمان دوره ابتدايي شهرستان نوشهر بود. روش پژوهش توصيفي- همبستگي بوده است. جامعه آماري شامل كليه معلمان رسمي دوره ابتدايي شهرستان نوشهر به تعداد 350 نفر در سال تحصيلي 97-1396 بود كه براساس فرمول كوكران 183 نفر از اين معلمان (106 زن و 77 مرد) به روش نمونه‌گيري تصادفي ساده به‌عنوان نمونه پژوهش انتخاب شدند. ابزار گردآوري داده‌ها، پرسشنامه‌هاي استاندارد اثربخشي معلم چو و بولي (2007)، سلسله مراتب نيازهاي مازلو (لستر، 1990) و صلاحيت‌هاي حرفه‌اي معلمان بابايي (1393) بود. روايي محتوايي پرسشنامه‌ها طبق نظر متخصصان علوم تربيتي و پايايي آنها به روش آلفاي كرونباخ به ترتيب با ضرايب 86/0، 86/0 و 88/0 مورد تأييد قرار گرفته است. براي تجزيه و تحليل داده‌ها از آمار توصيفي و استنباطي (آزمون‌هاي همبستگي و رگرسيون چند متغيري) استفاده شد. يافته‌هاي پژوهش نشان داد كه بين متغيرهاي سلسله مراتب نيازها و اثربخشي معلمان رابطه مثبت و معناداري وجود دارد و متغيرهاي سلسله مراتب نيازها (نياز به تحقق خويشتن، نياز به احترام، نيازهاي ايمني، نيازهاي فيزيولوژيك، نياز به تعلق و وابستگي) در مجموع 46 درصد واريانس اثربخشي معلمان را پيش‌بيني مي‌كنند (05/0≥P). همچنين، بين متغيرهاي صلاحيت‌هاي حرفه‌اي و اثربخشي معلمان رابطه مثبت و معناداري وجود دارد و متغيرهاي صلاحيت‌هاي حرفه‌اي (صلاحيت‌هاي شناختي- مهارتي، صلاحيت‌هاي نگرشي- رفتاري، صلاحيت‌هاي مديريتي) در مجموع 2/27 درصد واريانس اثربخشي معلمان را پيش‌بيني مي‌كنند. با توجه به اهميت اثربخشي معلمان دوره ابتدايي در كيفيت آموزشي، لازم است در تعيين اثربخشي معلمان به تأمين سلسله مراتب نيازها و توسعه حرفه‌اي آنان در مدارس توجه شود.