ارزيابي و مقايسه كارايي انرژي در دو روش كشت سنتي و مكانيزه در سطح شالي زارهاي استان گيلان

در اين پژوهش هدف، بررسي و مقايسه چرخه انرژي در دو روش كشت سنتي و مكانيزه در شالي زارهاي استان گيلان است. داده-هاي مورد استفاده از طرح هزينه توليد وزارت جهاد كشاورزي در سال زراعي 93-92 حاصل شد. داده هايي موجود براساس ميزان استفاده از ادوات كشاورزي و نيروي كار انساني در قالب دو گروه دسته بندي شدند. ميزان مصرف نهاده ها و ستانده ها بر اساس اطلاعات پايه موجود به انرژي معادل تبديل شد سپس، انرژي مصرفي در گروه كشت متداول 35040 مگاژول و در كشت مكانيزه 36079 مگاژول محاسبه شد. به همين ترتيب انرژي توليدي در اين گروه ها معادل 55272 و 55449 مگاژول بر هكتار گزارش شد. بر طبق نتايج مقايسه بين دو گروه از مزارع از لحاظ انرژي مصرفي با آزمون t مستقل تفاوت معني داري وجود داشت، اما انرژي توليدي فاقد تفاوت معني دار بود. ميزان كارايي انرژي در گروه سنتي و مكانيزه به ترتيب معادل 6 /1 و 56 /1، كه تفاوت معني داري بين گروه ها وجود نداشت.