ارزيابي شاخص هاي مؤثر بر بهسازي بافت فرسوده شهري بعنوان مؤلفه هاي اثرگذار بر رفع موانع اجتماعي – فرهنگي كيفيت زندگي شهري (مطالعه موردي: شهر نكا)

در سالهاي اخير با توجه به تحولات سريع علمي و فني و به تبع آن دگرگوني در ساختار كالبدي، اقتصادي و اجتماعي شهرها و همچنين مطرح شدن نظريه توسعه پايدار شهري، اهميت بهسازي و احياء بافتهاي فرسوده و ناكارآمد بيش از پيش مشخص مي-گردد. آنچه مسلم است اينكه ساختاري كالبدي شهرها متأثر از جريانات طبيعي، اجتماعي و اقتصادي بتدريج دچار تغيير و فرسودگي گرديده و ضرورت بازسازي و نوسازي آن¬ها در طول ادوار مختلف احساس گرديده است. بر اين اساس هدف از پژوهش حاضر بررسي و تحليل شاخص¬هاي مؤثر بر بهسازي بافت فرسوده شهري بعنوان مؤلفه¬هاي اثرگذار بر رفع موانع اجتماعي – فرهنگي كيفيت زندگي شهري در شهر نكا مي¬باشد. روش پژوهش موردي، تطبيقي و نوع پژوهش كاربردي است. جهت جمع¬آوري اطلاعات مورد نياز از دو روش كتابخانه¬اي- اسنادي و روش ميداني استفاده شده است. نتايج حاصل از پژوهش نشان مي¬دهد كه بافت با معظلات و مشكلات متعددي دست به گريبان است. همچنين نتايج نشان مي¬دهد كه بين متغيرهاي بهسازي بافت فرسوده، متغير زيست محيطي، متغير بهسازي فاكتورهاي مرتبط كالبدي، متغير عوامل اجتماعي، متغير عوامل اقتصادي، متغير مديريتي، متغير فرهنگي و متغير كيفيت زندگي شهري رابطه¬ي معناداري وجود دارد. بنابراين بايستي به مشكلات موجود توجه جدي مبذول گردد و راهكارهاي اجرايي جهت برون رفت از اين مشكلات ارائه شود.