موانع ساختاري ـ نهادي گسترش نقش مشاوره اي مديران مدارس در آموزش و پرورش (مطالعه موردي آذربايجان غربي)

پژوهش حاضر با هدف شناسايي موانع ساختاري ـ نهادي گسترش نقش مشاوره اي مديران مدارس در آموزش و پرورش انجام گرفت. پژوهش به روش كيفي انجام شد. نمونه گيري از جامعه آماري مديران، مشاوران، معلمان و دانش آموزان استان آذربايجان غربي در سالتحصيلي 96 – 95 و از نوع هدفمند بود. داده ها از طريق مصاحبه فردي نيمه ساختاريافته جمع آوري و با روش تحليل چارچوبي يك چارچوب موضوعي تنظيم و مقوله هاي اساسي شناسايي گرديد. مهم ترين موانع در دو حوزه آموزشگاهي شامل زيرساخت ها، ارتباطي- اطلاع رساني، انگيزشي-انساني و رهبري و مديريت پويا و حوزه سازماني شامل پشتيباني و حمايت، اقتصادي-مالي و فرهنگي-اجتماعي شناسايي و طبقه بندي شدند. به منظور پيشگيري از چالش ها و موانع شناسايي شده در گسترش نقش مشاوره اي مديران مدارس، اهتمام جدي از سوي مديران، پرسنل مدارس و نطام آموزشي كشور ضرورت دارد.