جهاني شدن؛ فرصت يا تهديدي براي آداب رسوم اقوام ايراني؟

جمهوري اسلامي ايران با وجود فرهنگ‌هاي خاص اقوام‌ها از جمله: فارس‌ها، آذري‌ها، لُرها، كّردها، بَلوچ‌ها، تُركمن‌ها و عرب‌ها، سبب استمرار هويت اصيل خويش در طول تاريخ شده است. اما پديده جهاني شدن، تأثير بسزايي بر اين فرهنگ‌ها داشته است؛ تا آنجا كه اين هويت‌ها در معرض خطر از جنبه رشد قرار گرفته‌اند. سوالي كه مطرح مي‌شود اين است كه؛ در عصر جهاني شدن، فرهنگ‌ها و هويت‌هاي ملي و قومي ايرانيان چه سمت و سويي مي‌يابند؟ هر چند مقاله‌هايي، در مورد چالش‌هاي جهاني شدن در فرهنگ، از بُعد تغيير ناپذيري فرهنگي نگارش شده است؛ ليكن تا آنجا كه نگارندگان تتبع نموده‌اند، هيچ مقاله‌اي كه به بررسي تفصيلي «نحوه تعامل آداب رسوم اقوام ايراني با پديده جهاني شدن» بپردازد؛ وجود ندارد. اين نوشتار كتابخانه‌اي، البته تحت الشعاع توصيف و تحليل، بر اين واقعيت دلالت دارد كه؛ نظام جمهوري اسلامي ايران به عنوان يك كشور اسلامي با اتكاء به فرهنگ غني اسلامي- ايراني بايد شعار تمايز پذيري فرهنگي را كنار گذاشته و با استفاده از موقعيت‌هايي كه از نزديكي كشورها در عرصه جهاني و از فرو ريختن مرزها و سدهاي اطلاع رساني كه به وسيله پديده جهاني شدن پديد آمده است؛ در جهت شكل‌دهي آداب و رسوم اقوام ايرانيان و صدور فرهنگ انقلاب اسلامي بهره‌برداري كامل را ببرد.