نقش سلامت سازماني و رهبري معنوي در پيش بيني استرس شغلي كاركنان

امروزه نيروي انساني كارآمد و برخوردار از سلامت رواني يكي از مهم¬ترين منابع سازماني محسوب مي¬شود، يكي از عوامل اساسي كه موجب ايجاد عوارض جسمي، رواني و كاهش بهره¬وري كاركنان مي¬شود، استرس شغلي است. لذا هدف از پژوهش حاضر بررسي نقش سلامت سازماني و رهبري معنوي در پيش¬بيني استرس شغلي كاركنان بود. پژوهش حاضرتوصيفي از نوع همبستگي بود. جامعه آماري اين پژوهش، كليه كاركنان دانشگاه لرستان بود كه بر طبق جدول مورگان و حجم جامعه(600N=) تعداد 200 نفر به روش نمونه¬گيري تصادفي ساده به عنوان نمونه آماري انتخاب شدند و توانستيم با استفاده از پرسشنامه¬هاي استرس شغلي هريس(1995)، سلامت سازماني صوفي، دوستار و سعادت (1391) و رهبري معنوي فراي و همكاران(200) اطلاعات لازم را جمع-آوري كنيم. براي تجزيه تحليل داده¬هاي جمع¬آوري شده از آزمون همبستگي پيرسون و تحليل رگرسيون چند¬گانه¬ به روش همزمان استفاده گرديد. نتايج نشان داد كه بين استرس شغلي با سلامت سازماني و رهبري معنوي (001 / 0P ). رابطه معناداري وجود داشت. سلامت سازماني توانست 28% واريانس متغيراسترس شغلي را پيش¬بيني كند. نتايج بر اهميت نقش سلامت سازماني در پيش¬بيني استرس شغلي كاركنان تأكيد مي¬كند و اين¬كه سازمان¬ها بتوانند دلايل و عوامل مؤثر براسترس شغلي كاركنان را درك نمايند و با بكارگيري استراتژي¬هاي كنترل و پيشگيري از استرس شغلي، محيط كاري مساعد و مطلوبي را براي كاركنان در راستاي تحقق اهداف سازمان فراهم آورند.