مقايسه تبخير-تعرق با برخي خصوصيات مورفولوژيكي گياه برنج در طول دوره رشد

از آنجايي كه برنج محصولي راهبردي است و در امنيت و سبد غذايي مردم جهان جايگاه ويژه اي دارد، برآورد دقيق ميزان آب مصرفي اين گياه در طول دوره رشد و آگاهي از چگونگي ميزان مصرف آب در دوره هاي مختلف رشد گياه مي تواند نقش مهمي در مديريت منابع آب داشته باشد. اين پژوهش به منظور مقايسه ميزان تبخير-تعرق گياه برنج رقم هاشمي با برخي خصوصيات مورفولوژيكي آن در موسسه تحقيقات برنج كشور واقع در حومه شهر رشت در فصل زراعي 1396 انجام شد. ميزان تبخير-تعرق، وزن تر و خشك اندام هاي برگ، ساقه و ريشه گياه برنج اندازه گيري شدند. نتايج اين مطالعه بدين صورت بود كه در دوره ابتدايي، افزايش وزن تر و خشك در تمام اندام هاي گياه (برگ، ساقه و ريشه) نسبت به تبخير-تعرق كم بوده و با ورود به دوره مياني رشد گياه برنج، تبخير-تعرق و وزن تر و خشك گياه به سرعت افزايش مي يابد و به حداكثر مقدار خود مي رسد، كه اين موضوع ذكر شده در وزن خشك ساقه صادق نيست و وزن خشك ساقه در دوره انتهايي به حداكثر مقدار خود مي رسد. از آنجايي كه ميزان تبخير-تعرق با نياز آبي گياه رابطه مستقيم دارد، با افزايش تبخير-تعرق، نياز آبي گياه بايد بر طرف شود تا به حداكثر ميزان رشد وزني خود برسد.