بررسي همبستگي برخي پارامتر‌هاي اقليمي با جمعيت قارچي همراه با گرد و غبار

مطالعات نشان داده است كه رابطه‌اي بين ميكروارگانيسم‌هاي موجود در گرد و غبار و خصوصيات اقليمي وجود دارد. لذا هدف از اين تحقيق بررسي همبستگي جمعيت قارچي گرد و غبار با پارمتر‌هاي اقليمي دشت سيستان است. به اين منظور با استفاده از 11 رسوبگير سيفوني از گرد و غبار عبور از روي دو شهرستان‌ بزرگ منطقه سيستان (زابل و زهك) از ارديبهشت ماه تا پايان مهر ماه سال 1394 نمونه‌برداري شد و نمونهها مورد كشت قرار گرفتند. نتايج نشان داد كه جمعيت قارچهاي هوازي بيشترين همبستگي (p˂0/01) را با مجموع جمعيت قارچي (0/89) و مجموع بارندگي ماهيانه (0/78) و همچنين (p˂0/05) با حداكثر رطوبت نسبي (0/63) را داشت. جمعيت قارچ‌هاي بي‌هوازي بيشترين همبستگي (p˂0/01) را با مجموع جمعيت قارچي (0/76) و همچنين (p˂0/05) به ترتيب با حداكثر و حداقل رطوبت نسبي (به ترتيب 0/67 و 0/66) دارند.