ضرورت و اهميت شاخص هاي شهر سالم در مديريت بافت هاي فرسوده شهري

بافت فرسوده شهري به عرصه هايي از محدوده قانوني شهرها اطلاق مي گردد كه به دليل فرسودگي كالب دي و برخوردار نبودن از خدمات شهري آسيب پذير شده اند و ارزش مكاني، محيطي و اقتصادي نازلي دارند، از تعامل و هماهنگي شخص بين كالبد، عملكرد و روابط اجتماعي براي فراهم شدن لوازم و ملزومات اساسي زندگي جمعي و پويا در اين گونه بافت ها خبري نيست . به همين منظور، ضرو رت دستيابي به شاخص هاي شهر سالم در راستاي افزايش كيفيت محيط فضاي شهري بافت فرسوده در اين تحقيق مورد بررسي قرار گرفته است . روش تحقيق از نوع مروري و توصيفي است و نتايج نشان مي دهد، كاربست شاخص هاي شهر سالم در بافت هاي ناكارآمد شهري از جمله راهبردها و سياست هايي است براي رسيدن به اهداف پروژه شهر سالم كه در ادبيات برنامه ريزي شهري مورد عنايت ويژه قرار گرفته است . شهر سالم مي تواند مردم را در محيط شهري به تحرك وادارد و آنها را نسبت به محيط اطرافشان آگاه و حساس سازند و مشاركتشان رانيز بيشتر كند. از آنجايي كه نابسامان بودن فضاهاي شهري و عدم انطباق آن با نيازها در كانون بحران زاي شهري در بلند مدت باعث خسارت هاي اجتماعي – اقتصادي عظيمي بر كشور خواهد بود، شاخص هاي شهر سالم در راستاي برون رفت از اين شرايط با توجه به تجارب جهاني عملكرد مناسبي را دارند.