بررسي رابطه ي هوش اخلاقي با سلامت روان معلمان؛ نمونه موردي معلمان شهرستان مياندرود

هدف از پژوهش حاضر، بررسي رابطه بين هوش اخلاقي با سلامت روان معلمان شهرستان مياندرود مي باشد. اين پژوهش از نظر هدف،كاربردي و از نظر روش، توصيفي از نوع همبستگي است. جامعه آماري آن را، كليه معلمان شهرستان مياندرود به تعداد 875 نفر (535زن و 340 مرد) تشكيل مي دهند. كه براساس جدول كرجسي و مورگان (1970) و با استفاده از روش نمونه گيري تصادفي- طبقه اي در سطح اطمينان 95% و خطاي اندازه گيري 5% تعداد 269 نفر (164 زن و 105 مرد) به عنوان نمونه آماري انتخاب شدند. جهت جمع آوري داده ها از پرسشنامه هوش اخلاقي لنيك و كيل (2005) در چهار بعد (درستكاري، مسئوليت پذيري، دلسوزي و بخشش) با 40سوال و پرسشنامه سلامت روان گلدبرگ (GHQ-28 در 4 زير مقياس) نشانه هاي جسماني، اضطراب، اختلال در عملكرد اجتماعي وافسردگي) با 28 سوال استفاده شد. در بخش آمار استنباطي از آزمون هاي رگرسيون، پيرسون و t مستقل استفاده شده است. نتايج نشان داد كه؛ بين هوش اخلاقي و مولفه هاي آن (درستكاري، مسئوليت پذيري، دلسوزي و بخشش) با سلامت روان معلمان شهرستان مياندرود رابطه مثبت و معناداري وجود دارد. همچنين در هوش اخلاقي و سلامت روان بين معلمان زن و مرد تفاوت معناداري وجود ندارد.