بررسي مقوله عشق در شاهنامه فردوسي

تجلي عشق در حماسه ها داستان هاي عاشقانه حماسي است كه چنان كه از نامشان پيداست، از ديدگاه انواع ادبي آميزه اي از نوع حماسي و غنايي است. در اين مقاله كوشش شده است ساختار و ويژگي هاي اين داستان ها در يكي از بزرگترين حماسه هاي ايران و جهان يعني شاهنامه بحث و بررسي شود و آنها را از نظر راوي، وزن، استقلال يا عدم استقلال، هدفدار بودن، منجر شدن به ازدواج، نوع عشق مطرح شده، حوادث و حالات عشق، پند و موعظه و... مورد بررسي قرار داده شود و به نتايجي دست يافته شود كه آنها را از منظومه هاي غنايي متمايز نمايد و وجوه تشابه و افتراق آنها بر شمرده گردد .