آثار و لوازم تربيتي علم‌النفس در حكمت متعاليه

معرفت نفس و اساساً شناخت قوا و قابليتهاي نفس آدمي از مهمترين مباحث فلسفي است كه همواره مورد توجه و تفطن فيلسوفان بوده است. صدرالمتالهين يكي از مهمترين فيلسوفان تاثيرگذار و فرهنگ ساز است كه داراي آراي نو و ابتكاري در مورد عقل، نفس و معرفت شناسي ميباشد. آراء ملاصدرا از آن حيث كه از طرفي مسبوق به مباني فلسفي و از طرفي معطوف به لوازم و آثار عملي و تربيتي استحائز اهميت ميباشد. در اين پژوهش با استفاده از روش تحليلي استنباطي و با تكيه و تاكيد بر آثار ملاصدرا و شروح آنها تلاش ميشود ضمن تبيين نسبت عق، و نفس و تعريف هر كدام آثار و لوازم علم النفس در تعليم و تربيت و اخلاق بررسي شود. با توجه به پژوهش انجام شده ميتوان گفت كه نگرش نوين و رويكرد عقلاني شهودي ملاصدرا ميتواند مبنايي اصي، براي تعليم و تربيت در نظر گرفته شود ضمن اينكه تاكيد بر خودشناسي در پرتو شكوفايي عقلاني و توجه به غايت علمالنفس فلسفي و اهميت تفاوتهاي فردي و درجات و مراتب نفوس انساني و تاكيد بر استكمال نفس و رسيدن به سعادت حقيقي از پيامدهاي نگرش ملاصدرا به نفس است