بررسي تطبيقي شاخص هاي توسعه پايدار اجتماعي در مقياس ملي و جهاني (نمونه مورد مطالعه: نقاط شهري ايران،كشورهاي توسعه يافته)

چكیده از دهه 1980 به دنبال گزارش برانت لند پارادا یم توسعه پایدار مطرح شد.این رویكرد از ابعاد متفاوت اقتصاد ي، اجتماع ی، اي ¬ فرهنگی و ز یست م حیطی بسط داده شده است و امروز در ادب ی ات برنامه ر ی زي شهر ي، روستا یی از جایگاه وی ژه برخوردار است . هدف ا ین مقاله بررس ی تطب یقی شاخص هاي توسعه پا یدار اجتماع ی در مق یاس مل ی و جهان ی در چارچوب رویكرد توسعه پا یدار اجتماع ی م ی باشد . روش تحق یق از نوع توص یفی- تحلیلی مبتنی بر داده ها واطلاعات رسم ی است . نتایج نشان م ی دهد ، وضع یت برخ ی ازشاخص ها ي جمعیتی- اجتماعی نقاط شهري كشور، در قالب رویكرد توسعه پا ی دار اجتماعی در شرایط نامطلوبی قرار دارد.