رابطه ميان انگيزش تحصيلي با ميزان استفاده دانشجويان از فضاي مجازي

از زماني كه شبكه هاي مجازي وارد فضاي زندگي انسان شده، علي رغم محاسن و معايب آن، يكسري دغدغه ها و نگران ي هايي را به همراه دارد و اين موضوعي است كه در تمام جوامع موضوعيت داشته و محدود به جامعه ويا اقليتي خاص نمي شود هدف اين پژوهش، تعيين رابطه ميان انگيزش تحصيلي با ميزان استفاده دانشجويان از فضا ي مجاز ي م ي باشد. روش ا ي ن پژوهش توصيفي از نوع همبستگي بوده و جامعه آماري شامل كليه ي دانشجويان دانشكده علوم تربيتي و روانشناسي دانشگاه سيستان و بلوچستان در سال تحصيلي95-1394 است كه با روش نمونه گيري تصادفي ساده انتخاب ش دند و حجم نمونه طبق جدول مورگان260 نفر انتخاب شدند جهت بررسي ميزان استفاده دانشجويان از فضا ي مجاز ي از پرسشنامه محقق ساخته استفاده شده همچنين به منظور بررسي ميزان انگيزش تحصيلي دانشجويان از مقياس اندازه گيري والرند 1985 استفاده شد. و همچنين در تجزيه و تحليل داده هاي آماري از آزمون خي دو و تي مستقل استفاده شده است. نتا يج اي ن پژوهش نشان داده كه رابطه ي استفاده دانشجويان از فضاي مجازي در زمان قبل وبعد دانشگاه ، مدت استفاده ، م ي زان استفاده، نوع استفاده، علت استفاده آنها با انگيزش تحصيلي آنها رابطه معناداري نداشته است. در اين پژوهش مشاهده شده كه كاربران تلگرام و واتساپ نسبت به بقيه كاربران فضاي مجازي داراي بي انگيزگي تحصيلي بيشتر بوده اند. نت يجه اي ن تحقيق حاكي از آن است كه استفاده دانشجويان از فضاي مجازي تاثير مستقيمي بر انگي زش تحص يلي دانشجو يان نداشته است.