بررسي اثر روش درماني مبتني بر پذيرش و تعهد بر ميزان اهمال كاري تحصيلي دانش آموزان

هدف: هدف پژوهش حاضر بررسي بررسي اثر روش درماني مبتني بر پذيرش و تعهد بر ميزان اهمالكاري تحصيلي دانشآموزان بود. روش كار: روش پژوهش به شيوه آزمايشي با طرح پيش آزمون- پسآزمون با گروه گواه بود. جامعه آماري كليه دانش- آموزان دختر دوره متوسطه اول ناحيه يك شهر خرمآباد در سال تحصيلي 95 -1394 بود. نمونه پژوهش شامل 44 دانش آموز بود كه به روش نمونه گيري خوشه اي چندمرحلهاي انتخاب و به صورت تصادفي در دو گروه آزمايش و گواه گمارده شدند(22 نفر گروه آزمايش و 22 نفر گروه گواه). گروه آزمايش طي 8 جلسه 90 دقيقهاي به مدت 2 ماه به صورت گروهي تحت آموزش روش درماني مبتني بر پذيرش و تعهد قرار گرفت. ابزار گردآوري دادهها مقياس اهمال- كاري تحصيلي تاكمن 1991 بود. براي تحليل دادهها از آزمون آماري تحليل كوواريانس تك متغيري توسط نرمافزار 19-spss استفاده شد. يافتهها: يافتهها نشان داد روش درماني مبتني بر پذيرش و تعهد بر كاهش ميزان اهمال كاري تحصيلي دانش آموزان تاثير معني داري داشته است0.011