علل تابع بر سرزندگي كودكان در فضاهاي مسكوني

مسكن به عنوان يكي از قديمي ترين فضاهايي كه به دست بشر ساخته شده همواره تأمين كننده نياز انسان به سكونت گاه بوده است. حضور كودك و فعاليت هاي وي در فضاهاي عمومي محل سكونتش، منجر به خلق و تقويت و استمرار يك محيط سرزنده شهري مي شود و در نتيجه آن مي توان تحقيق يك محيط با كيفيت مطلوب زندگي شهري را براي كودكان انتظار داشت. پس آنچه بايد در راس همه امور برنامه ريزي و طراحي قرار بگيرد تامين يك محيط انساني و در شان انسان براي حضور انسان مي باشد. وقتي سخن از خلق محيطي انساني و به تبع آن محيط شهري سرزنده مي شود بايد ابتدا به تعريف سرزندگي و شاخص هاي آن پرداخت. ارائه تعريف جامعي از سرزندگي مستلزم در نظر گرفتن رابطه اين كيفيت و ديگر كيفيت هاي محيط شهري(نظير خوانايي، نفوذپذيري، حركت، همسازي با طبيعت و اختلاط كاربري و فرم) است. در اين پژوهش سعي شده تا با ارائه تعريف جامعي از سرزندگي، به بررسي عوامل موثر بر شادماني و سرزندگي فضاهاي مسكوني و به طور متمركز در مورد كودكان پرداخته شود. چرا كه اگر كودكان در محيط شادمان و سرزنده تربيت شوند مي توان به آينده اي درخشان و موفق اميدوار بود. بدين منظور هم به تعاريف و نظر بزرگان اين رشته پرداخته شده و به با انجام مطالعات ميداني به بررسي نظر كودكان و نتيجه رشد آنان در كالبدهاي كنوني توجه شده است و در نهايت به ارائه راهكارهاي طراحي براي رسيدن به فضاهاي شاد و سرزنده خواهيم رسيد.