بررسي استفاده از روش طرح و ساخت در پروژه هاي عمراني

در ﭘﺮوژﻫﻬﺎي ﻋﻤﺮاﻧﯽ و ﻃﺮﺣﻬﺎي زﯾﺮ ﺑﻨﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺻﻮرت ﺑﺎرز از ﺗﺤﻮﻻت ﺗﮑﻨﻮﻟﻮژي ﺗﺎﺛﯿﺮ ﻣﯿﭙﺬﯾﺮﻧﺪ اﺳﺘﻔﺎده از روﺷﻬﺎ و ﺳﺎﺧﺘﺎرﻫﺎي ﻧﻮﯾﻦ ﻣﺪﯾﺮﯾﺖ اﻣﺮي اﺟﺘﻨﺎب ﻧﺎﭘﺬﯾﺮ اﺳﺖ. ﯾﮑﯽ از روﺷﻬﺎي ﻧﻮﯾﻦ ﻣﺪﯾﺮﯾﺖ و اﺟﺮاي ﭘﺮوژه ﻫﺎ، روش »ﻃﺮح و ﺳﺎﺧﺖ« ﻣﯿﺒﺎﺷﺪ ﮐﻪ اﻣﺮوزه ﻃﺮﻓﺪاران زﯾﺎدي ﺑﯿﻦ دﺳﺘﺎﻧﺪرﮐﺎران اﺟﺮاي ﭘﺮوژﻫﻬﺎ ﭘﯿﺪا ﮐﺮده اﺳﺖ. اﯾﻦ روش در ﻣﺠﻤﻮﻋﻪ روﺷﻬﺎي دو ﻋﺎﻣﻠﯽ )ﮐﺎرﻓﺮﻣﺎ-ﭘﯿﻤﺎﻧﮑﺎر( ﺟﺎي داﺷﺘﻪ ﮐﻪ در آن ﮐﺎرﻓﺮﻣﺎ ﻣﺴﺌﻮﻟﯿﺖ ﻃﺮاﺣﯽ و اﺟﺮاي ﭘﺮوژه را از ﻃﺮﯾﻖ ﯾﮏ ﻗﺮارداد ﺑﻪ ﭘﯿﻤﺎﻧﮑﺎر )ﻃﺮاح-ﺳﺎزﻧﺪه( واﮔﺬار ﻣﯿﮑﻨﺪ. در ﭘﮋوﻫﺶ ﺣﺎﺿﺮ ﺑﻪ ﻣﻨﻈﻮر ﺷﻨﺎﺳﺎﯾﯽ ﺟﻨﺒﻬﻬﺎي ﻋﻤﻠﯽ اﺳﺘﻔﺎده از روش ﻃﺮح و ﺳﺎﺧﺖ در ﭘﺮوژﻫﻬﺎي ﻋﻤﺮاﻧﯽ دو ﻃﺮح ﻣﺠﺘﻤﻊ ورزﺷﯽ داﻧﺸﮕﺎه ﮔﻠﺴﺘﺎن و ﻓﺮودﮔﺎه ﺑﯿﻨﺎﻟﻤﻠﻠﯽ اﻣﺎم ﺧﻤﯿﻨﯽ )ره( ﺑﻪ ﻋﻨﻮان ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ ﻣﻮردي، ﻣﻮرد ﺑﺮرﺳﯽ ﻗﺮار ﮔﺮﻓﺖ. روش ﻃﺮح و ﺳﺎﺧﺖ ﮐﻪ در ﭘﺮوژﻫﻬﺎي ﻋﻤﺮاﻧﯽ ﻣﻮرد اﺳﺘﻔﺎده ﻗﺮار ﮔﯿﺮد داراي ﺗﻔﺎوﺗﻬﺎﯾﯽ ﺑﺎ ﻣﺸﺨﺼﺎت ﻧﻈﺮي اﯾﻦ روش ﻧﯿﺰ داﺷﺘﻪ ﮐﻪ ﻣﻨﺠﺮ ﺑﻪ ﻣﺤﻘﻖ ﻧﺸﺪن ﮐﻠﯿﻪ ﺧﺼﻮﺻﯿﺎت اﯾﻦ روش و ﻋﺪم ﺑﻬﺮه ﮔﯿﺮي ﺑﻬﯿﻨﻪ از آن ﺷﺪه اﺳﺖ. ﺑﻪ ﻃﻮر ﮐﻠﯽ ﯾﺎﻓﺘﻬﻬﺎ ﻧﺸﺎن ﻣﯿﺪﻫﺪ ﻣﻬﻤﺘﺮﯾﻦ ﻣﺰﯾﺖ ﻋﺎﻣﻞ ﺟﺬاﺑﯿﺖ اﯾﻦ روش ﺑﺮاي ﮐﺎرﻓﺮﻣﺎﯾﺎن، ﻫﻤﮑﺎري، ﻫﻤﺎﻫﻨﮕﯽ و ﺗﻠﻔﯿﻖ ﺳﻪ ﻓﻌﺎﻟﯿﺖ ﻃﺮاﺣﯽ، ﺗﺪارك و اﺟﺮا ﻣﯿﺒﺎﺷﺪ ﮐﻪ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺑﻬﻢ ﭘﯿﻮﺳﺘﻪ در ارﺗﺒﺎط ﺑﺎ ﯾﮑﺪﯾﮕﺮ ﻋﻤﻞ ﻣﯽ ﮐﻨﻨﺪ. در ﻧﺘﯿﺠﻪ ﻣﺤﺼﻮل ﺑﻪ دﺳﺖ آﻣﺪه داراي ﻗﺎﺑﻠﯿﺖ اﺟﺮاﯾﯽ ﺑﻬﺘﺮ و در زﻣﺎﻧﺒﻨﺪي ﻗﺎﺑﻞ ﻗﺒﻮل اﻧﺠﺎم ﺧﻮاﻫﺪ ﺷﺪ ﻧﻬﺎﯾﺘﺎً اﺳﺘﻔﺎده از اﯾﻦ روﺷﯽ را در ﻃﺮﺣﻬﺎي ﻋﻤﺮاﻧﯽ ﭘﯿﺸﻨﻬﺎد ﻣﯿﻨﻤﺎﯾﺪ