بررسي آلودگي نوري با تاكيد بر امنيت رواني و اجتماعي در شهرها

نور شرط حيات است. وجود نور سبب ادراك بينايي و عدم وجود آن يعني تاريكي مطلق سبب مي شود تا ما هيچ فضا، جسم، فرم و رنگي را نبينيم. چرخه زمان در طول 24 ساعت از شبانه روز تاثير مستقيمي بر رفتار انسان مانند خوابيدن، فعاليت ها اعم از اوقات فراغت، تفريح، زمان صرف غذا و غيره دارد. با توجه به اين واقعيت كه نور بر روي رفتار، عملكرد، امنيت، سرآمد و آسايش انسان اثرگذار است؛ امروزه اين مسيله سبب اهميت موضوع نور در مطالعات شهري شده است؛ به نحوي كه مديريت شهري از طريق نورآرايي و نورپردازي به كيفيت منازل شهري توجه نشان داده اند. افراط و تفريط در نورپردازي و نورآرايي نامطلوب نقش بسيار مهمي در ايجاد تنش هاي عصبي، افزايش اضطراب، مشكلات جسمي شده و نيز مانع امنيت رواني و اجتماعي مي شود؛ در مقابل آن نورپردازي مناسب و صحيح در ايجاد محيط آرام و جذاب اثربخش است. اين تحقيق به روش توصيفي – تحليلي بوده و شيوه گردآوري اطلاعات، به صورت كتابخانه اي مي باشد. محقق در اين مقاله با مطالعه ي مبحث آلودگي نوري در فضاهاي مختلف شهري، به شناسايي بيشتر آن و هم چنين ارايه ي نكات و راه كارهايي جهت كاهش آلودگي نوري و حفظ امنيت رواني و اجتماعي در فضاهاي مختلف شهري مي پردازد.