انسان كامل ثمره شجره وجود و غايت حركت وجودي و ايجادي

چون كمال نباشد حمد و ثنا نيست . در هر موطن، هر مظهر و مراسم كمالي هست. كمال نيست مگر از جانب خدا كه اصل و خزانه اوست. ان من ش يء الاعندنا خزائنه (حجر: 21 ) اصل و مبدأ آن جاست و اين موجودات كه مي بينيم لشكر صفات و اسماء اويند. هركجا قدم نهاد پرتوي و اشراقي از او ظاهر شد. يعني همه مراتب و منازل و مراحل يك حقيقت واحده و مشكك ذات مراتبند. يك دار وجود است به تشكيك مراتب، يك مرتبه اش ظاهر و يك مرتبه غايب. محور كمالات وجود است و هر جا كمالي هست آن كمال ميگويد: الله الله، يعني من اصلي دارم، و چون انسان مظهر حق جل و علاست و در حقيقت معرفت نفس و مرقات و نردباني براي معرفت رب جل و علا ست. ما در اين مقاله به بخشي از فصل اول فصل حكمت الهيه درباره كلمه آدميت است با ترجمه و شرح عارف حكيم مي رسيد علي همداني مي پردازيم كه علماي حقيقي و عارفان بزرگ معمولاً بر كتاب فصوص الحكم شرح و ترجمه داشته اند و بيان اينكه انسان كامل ثمره شجره وجود است و سر مخصوص ايجاد انسان همانا تكوين اين ميوه از آن درخت مي باشد .