استفاده از روشهاي علمي تعيين زمان آبياري راهكاري مناسب براي مديريت منابع محدود آب در زراعت گندم

به علت محدوديت منابع آب در مناطق خشك و نيمه خشك، استفاده ي صحيح از آن حائز اهميت بوده و تعيين برنامه ي صحيح براي آبياري اولويت خاصي مي يابد. اين مطالعه براي ارزيابي سه روش استفاده از تبخير، پتانسيل آب خاك و رطوبت خاك در تعيين زمان آبياري و مقايسه ي آنها با روش مرسوم آبياري انجام گرديد. اين آزمايش در قالب طرح بلوكهاي كامل تصادفي با 8 تيمار و 4 تكرار در منطقه ي سعيدآباد آذربايجان شرقي بانجام رسيد. تيمارها شامل آبياري در دو نسبت عمق آبياري به تبخير تجمعي ID/CPE ( 0/8 ) I1 و I2، دو پتانسيل آب خاك معادل 40 I3 و 60 I4 سانتي بار، آبياري در دو رطوبت خاك 40 I5 و 60 I6 درصد آب قابل استفاده در ناحيه ي ريشه، دو آبياري در مراحل آغاز ريشه دواني و گلدهي I7 و 4 آبياري در مراحل آغاز ريشه دواني، پايان پنجه زني، آبستني و مرحله ي شيري I8 بودند. نتايج نشان داد كه تيمار I2 با 6/2 تن در هكتار بيشترين و تيمار I7 با 1/73 تن در هكتاركمترين عملكرد را بخود اختصاص داده اند و بيشتر