هيدروژئوشيمي و منشا آلودگي منابع آب زيرزميني دشت مهران

محدوده مورد مطالعه با مساحت 308 كيلومتر مربع بخش كوچكي از حوضه آبريز مهران است كه در حاشيه غربي ارتفاعات زاگرس و غرب استان ايلام قرار دارد. در دشت مهران تمامي آب لازم براي شرب از منابع آب زيرزميني تأمين مي-شود. كيفيت آب زيرزميني در مناطق مختلف دشت، به دليل تنوع سازندها و ساختارهاي زمين شناسي و عوامل هيدروژئولوژيكي متفاوت است. شناسايي اين عوامل براي استفاده بهينه از منابع آب زيرزميني منطقه و مديريت صحيح آن بسيار مهم است. با مطالعه زمين شناسي، هيدروژئولوژي و هيدروشيمي منطقه و آناليز 10 نمونه آب از چاهها، عوامل مؤثر بر كيفيت آب زيرزميني بررسي گرديد. با توجه به بررسي ها، سازندها و ساختارهاي زمين شناسي در شمال و شمال شرقي منطقه و در قسمتهاي غربي دشت بسيار مؤثر عمل مي كنند. نتايج بدست آمده بيانگر اين است كه روند عمومي هدايت الكتريكي از سمت جنوب شرقي و جنوب به سمت شمال غربي و غرب محدوده افزايش مي يابد كه اين به دليل استفاده از آب رودخانه كنجانچم ميباشد كه از سازند گچسارن عبور مي نمايد و داراي تيپ سولفاته است. بررسي تيپ و رخساره هاي هيدروژئوشيميايي نشان مي دهد كه تركيب غالب آبهاي زيرزميني منطقه سولفاته كلسيك و در جنوب و جنوب شرقي - دشت بي كربناته كلسيك مي باشد