ارزيابي كارايي مدل توماس در مدل سازي اثر pH و نرخ جريان بر حذف نيترات از ستون با بستر ثابت

no title, no abstract

نيترات از گسترده ترين آلاينده هاي آبهاي زيرزميني و سطحي در سراسر جهان است كه مقدار بالاي اين يون در منابع آبي بر سلامت انسان و دام تاثير گذار است. بنابراين ارائه راهكارهايي براي كاهش نيترات از آبهاي آلوده لازم و ضروري است. هدف اين پژوهش، بررسي تاثير متغيرهاي pH و نرخ جريان بر حذف نيترات با استفاده از مدل توماس در ستون هاي بستر ثابت حاوي زئوليت اصلاح شده است. براي اصلاح سطح زئوليت ها، از محلول هگزادسيل تري متيل آمونيوم برمايد به غلظت 25 ميلي مولار استفاده شد. زه آب كشاورزي با غلطت 80 ميلي گرم بر ليتر نيترات، به صورت مصنوعي با حل كردن نمك پتاسيم نيترات در آب مقطر در آزمايشگاه تهيه شد. براي حذف نيترات تحت جريان پيوسته، از ستون هايي از جنس پي وي سي با قطر 63 ميلي متر به عنوان راكتورهايي با جريان بالارونده و بستر ثابت مورد استفاده قرار گرفت. نتايج بدست آمده از مدل توماس نشان ميدهد كه حداكثر ظرفيت جذب نيترات در ستون بستر ثابت از زئوليت اصلاح شده در pH معادل 6 رخ داد. نتايج آزمايش نشان داد كه با كاهش نرخ جريان، زمان رخنه افزايش مي يابد، همچنين شكل منحني بدست آمده از داده - هاي آزمايشگاهي تفاوت قابل توجهي با منحني ايده آل بدست آمده از مدل توماس دارد.