نقش معماري سازه هاي بومي تأمين آب در استحصال بهينه آب

no title, no abstract

موضوع كم آبي در اكثر مناطق كشور معضل بزرگي به شمار مي آيد كه بسياري از فعاليت هاي عمراني را با مشكل مواجه كرده است. با توجه به كاهش منابع طبيعي آب و افزايش روز افزون جمعيت، خطر پايان يافتن اين منابع هر روز احساس مي شود. لذا حفظ و بهينه مصرف كردن آن در تمام اقشار و ابعاد زندگي لازم است. ايرانيان قديم با تفكر و ابداع سازه هاي بومي همچون: قنات ، آب انبار ، آب بندان و... به مقابله با كم آبي پرداخته و از طريق اين سازه ها آب مورد نياز خود را تأمين مي كردند.سازه هايي كه با معماري خاص خود كه مطابق با موقعيت جغرافيايي محيط شكل مي گرفت ماندگاري خود را در طي سال ها حفظ كرده اند. در اين مقاله سعي شده است تا با مروري به معماري سازه هاي تأمين آب در گذشته كه بومي مناطق خاصي بودند و الگو گرفتن از آنها به راه كارهاي قابل استفاده در طراحي معماري عصر حاضر رسيد.