خاطره نويسي : زندگي خوابگاهي فرصتي براي بهتر زيستن

no title, no abstract

هدف از انجام اين پژوهش بررسي رابطه ي بين احساس غربت با منبع كنترل روانشناختي و كيفيت روابط بين فردي در دانشجويان خوابگاهي و جديد الورود بود. اين مطالعه يك پژوهش توصيفي از نوع همبستگي است. جامعه-ي آماري اين مطالعه شامل تمامي دانشجويان دختر جديدالورود خوابگاهي در دانشگاه هاي فردوسي مشهد و شيراز در سال 1397 بود كه تعداد 160 دانشجوي دختر به شيوه ي در دسترس انتخاب شده و پرسشنامه هاي منبع كنترل راتر، احساس غربت ويليت و كيفيت روابط پيرس را تكميل نمودند. نتايج تحليل همبستگي اسپيرمن نشان داد كه متغيرهاي منبع كنترل و تعارض اجتماعي با احساس غربت رابطه ي مثبت معنادار و متغيرهاي حمايت اجتماعي و كيفيت روابط بين فردي با متغير احساس غربت رابطه ي معنادار منفي دارند؛ يعني با افزايش نمرات منبع كنترل كه نشان دهنده منبع كنترل بيروني است و تعارض اجتماعي، نمره احساس غربت نيز افزايش مي يابد؛ اين درحالي است كه با افزايش حمايت اجتماعي و كيفيت روابط بين فردي، نمره احساس غربت كاهش مي يابد. همچنين متغيرهاي وضعيت تاهل و تجربه خوابگاه با نمرات احساس غربت رابطه ي منفي معناداري دارد؛ به اين معنا كه نمره احساس غربت در افراد متاهل نسبت به افراد مجرد بالاتر است و همچنين با افزايش تجربه خوابگاهي، نمرات احساس غربت كاهش مي يابد. در تحليل رگرسيون نيز مشخص شد كه متغيرهاي تجربه ي خوابگاه، منبع كنترل، حمايت اجتماعي و كيفيت روابط بين فردي به طور معناداري قدرت پيش بيني نمرات احساس غربت را داشتند.