نقش مولفه هاي هدف گرايي تحصيلي در اهمال كاري تحصيلي و خودكارآمدي تحصيلي دانشجويان دانشگاه سيستان و بلوچستان

no title, no abstract

هدف پژوهش حاضر بررسي نقش مولفه هاي هدف گرايي تحصيلي در اهمال كاري تحصيلي و خودكارآمدي تحصيلي بود. جامعه آماري اين پژوهش كليه دانشجويان كارشناسي و ارشد دانشگاه سيستان و بلوچستان بودند، كه 228 دانشجو با روش نمونه گيري چندمرحله اي انتخاب شدند و به پرسشنامه هاي هدف گرايي تحصيلي بوفارد، پرسشنامه اهمال كاري تحصيلي سولومون و راث بلوم و پرسشنامه خودكارآمدي تحصيلي (ASEBQ)، پاسخ دادند نتايج نشان داد، جهت گيري تسلط با اهمال كاري رابطه منفي (0.31-=r) و با خودكارآمدي رابطه مثبت (0.32=r) دارد. جهت گيري پرهيز با اهمال كاري رابطه مثبت (0.47=r) و با خودكارآمدي رابطه منفي(0.28-= r) دارد. همچنين جهت گيري پرهيز به تنهايي 22درصد واريانس اهمال كاري و با جهت گيري تسلط، 26 درصد آن را تبيين نمودند. جهت گيري تسلط به تنهايي10 درصد واريانس خودكارآمدي و با جهت گيري پرهيز 14 درصد آن را تبيين نمودند. نتيجه اينكه مولفه هاي هدف گرايي تحصيلي اهمال كاري و خودكارآمدي تحصيلي را پيش بيني ميكنند. همچنين مي توان با راهكارهايي جهت گيري تسلط و انگيزش دروني را تقويت نمود تا هدف گرايي بر پايه يادگيري ملاك قرار بگيرد.